نردبان شیمی

سال‌هاست که «نردبان شیمی» برای من فقط یک وبلاگ نیست؛ بخشی از مسیر معلمی من است؛ مسیری که در آن تلاش کرده‌ام تجربه، دانش و علاقه‌ام به شیمی را با دانش‌آموزان، همکاران و همه علاقه‌مندان این علم به اشتراک بگذارم.
از صمیم قلب از همه عزیزانی که در این سال‌ها با حضور، نگاه، پیام‌ها، پرسش‌ها و علاقه‌مندی خود، همراه «نردبان شیمی» بوده‌اند، سپاسگزارم. این همراهی ارزشمند، انگیزه‌ای بزرگ برای ادامه راه و دلیلی روشن بر این باور است که هنوز هم دانش، آموزش و عشق به یادگیری می‌تواند انسان‌ها را به یکدیگر نزدیک کند.
برای من مایه افتخار است که «نردبان شیمی» از وبلاگ‌های قدیمی حوزه شیمی به شمار می‌آید؛ وبلاگی که از سال ۱۳۹۱ پا به عرصه گذاشت و در طول سال‌های فعالیت خود، با فراز و نشیب‌های بسیار، همچنان تلاش کرده است سهمی هرچند کوچک در آموزش و ترویج شیمی داشته باشد.
در تمام این سال‌ها، دنیای آموزش تغییرات فراوانی کرده است؛ ابزارها، شیوه‌های ارتباط و منابع یادگیری دگرگون شده‌اند، اما یک چیز همچنان ثابت مانده است: علاقه به دانستن و لذت کشف کردن.
من به‌عنوان معلمی که سال‌های بسیاری را در کلاس درس و در کنار دانش‌آموزان گذرانده‌ام، بیش از همیشه باور دارم که آموزش واقعی فقط انتقال فرمول و مفهوم نیست؛ آموزش یعنی ایجاد شوق پرسیدن، اندیشیدن و کشف کردن.
اگر «نردبان شیمی» توانسته باشد در این مسیر حتی برای یک دانش‌آموز، یک همکار یا یک علاقه‌مند به شیمی مفید واقع شود، تمام این سال‌ها ارزشمند بوده است.
از همراهی صمیمانه و علاقه‌مندانه شما ممنونم.
نردبان شیمی با همراهی شما معنا پیدا کرده و ادامه این مسیر نیز به حضور و اعتماد شما دلگرم است.
به امید روزهایی که شیمی را نه فقط به‌عنوان یک درس، بلکه به‌عنوان علمی برای بهتر دیدن و بهتر فهمیدن جهان بشناسیم.